,,Pamiętnik narkomanki” Drukuj

Ostatnio przeczytaną przeze mnie książką była biografia Barbary Rosiek, która opisała swoje zawiłe losy w ,,Pamiętniku narkomanki”. Autorka urodziła się 25 czerwca 1959r. w Częstochowie. Z wykształcenia jest psychologiem a z zamiłowania pisarką, poetką i malarką.

Książka oparta jest na autentycznych przeżyciach, dzięki którym dowiadujemy się o losach dziewczyny, która zaczęła eksperymentować z narkotykami. Powodem, przez który popadła w nałóg był zupełny brak akceptacji ze strony otoczenia, samotność bohaterki oraz coraz częstsze problemy w szkole. Te wszystkie czynniki w ostateczności doprowadziły Basię do choroby zniewalającej duszę i cało.

Jako młoda, dojrzewająca dziewczyna czuła się bardzo samotna. Kryzys, którego w porę nie dostrzegli rodzice, doprowadził ją do próby sięgnięcia po narkotyki. Początkowo dziewczyna twierdziła, że ma pełną kontrolę nad swoim życiem. Wierzyła, że kiedy tylko będzie chciała, przestanie brać. Jednak dość szybko przekonała się, że nie jest to prawdą. Aby zdobyć narkotyki, zaczęła łamać zasady i przekraczać wszelkie granice moralne. Narkotyki pomału, ale systematycznie zabijały w niej wszelkie ludzkie odruchy. Wszyscy, których znała zaczęli odchodzić – Iga, Tomek a potem Filip, umarli nie potrafiąc wygrać z nałogiem. Sama Basia przekonała się, jak trudna jest ta walka. Także próba pomocy przez Marka Kotańskiego i MONAR-u nie przyniosła rezultatu. Po zapaści Basia postanowiła jednak żyć i walczyć o siebie, powili uwolniła się od nałogu i odzyskała kontrolę nad własnym życiem.

,,Pamiętnik narkomanki” to opowieść ku przestrodze każdego młodego człowieka. Pokazuje, jak łatwo można ulec narkotykom i całkowicie podporządkować im swoje życie. Ostrzega, że nigdy nie jest to zabawą. Ukazuje, jak strasznie wygląda życie ludzi owładniętych nałogiem i jaką ciężką walkę trzeba stoczyć, aby z niego wyjść.

Książkę polecam nie tylko młodym ludziom, lecz także ich rodzicom i nauczycielom, ponieważ uważam, że problem narkomanii jest wciąż aktualny.